nadmorze

I jak tu nie uwielbiać morza.

love it!

Od kilku dni do rzeczy wyjątkowo przyjemnych zaliczam bieganie z morzem w tle.

nadmorze

Miało nie być w ogóle w ogóle.
A jednak udało się, chociaż na chwilę.

nadmorze  

nadmorze

Im bardziej jest to niemożliwe, tym bardziej marzę o piasku pod stopami.
A w tym roku może wcale nie być nadmorza.
Ani wiosną, ani latem. O jesieni już nawet nie myślę.

bałtyk

Czasem mam wrażenie, że Bałtyk nie istnieje bez wiatru. 

A lazurowy błękit nieba bywa zwodniczy jak fatamorgana, która wiele obiecuje.

Chłodne podmuchy nie pozwalają sennie rozpłynąć się w słońcu i marzeniach.

Skora i włosy pachną solą i piaskiem.

nadmorze

Niezmiernie cieszy mnie perspektywa kilkudniowego wyjazdu.

Być może przejechane kilometry (choć wcale nie będzie ich aż tak wiele) przewietrzą głowę.

Może ostre, północne powietrze pozwoli na wszytko spojrzeć z innej perspektywy.

Docenić to co jest :)

Gdańsk

Kilka szarych dni.
Chmury jakby wisiały tuż nad głową.
Mgła i wilgoć osiadająca na twarzy.
Wciąż jednak dość ciepło jak na listopad.
Ciepło i na wskroś jesiennie.
Bo na północy jak zawsze każda pora roku przychodzi z opóźnieniem i później odchodzi.

nadmorze (po raz n-ty)

Wszystko wydaje się jakieś lepsze, ładniejsze a kłopoty łatwiejsze do rozwiązania - chociaż to tylko pozory, bo życie, w dużej mierze, zawsze i wszędzie jest takie same i to od nas zależy jak będzie wyglądać. Jednak z jakiegoś powodu, niezależnie od pory roku i otaczającej nas aury* tam zawsze jest nam dobrze. 

*aktualnie listopadowa mglisto-mrzawkowa szaruga ;)

trip to Ùskô

Nadmorskie klimaty.
W kolażowym skrócie. 

prolog

Kilka dni w innej czasoprzestrzeni.
Spakowane dresy, wiatrówka i wygodne buty.
Sporo chodzenia, oglądania, trochę jeżdżenia na rowerach.
Plik zdjęć - jak zwykle po powrocie, okazuję się, nie do końca takich jak się chciało.

To tyle słowem wstępu.

sea ​​stories

Morzem zaczęliśmy i kończymy lato. Tak nam dobrze :)

wish

Najchętniej zostałabym na całe lato.

PS, a jednak dopiero teraz kończę temat morza, przynajmniej do następnego razu ;)

a na koniec szczypta kiczu

Morze jest wspaniałe i kapryśne. Jednego dnia szare, skłębione fale zalewają plaże, drugiego lazurowo-błękitne kołysze się delikatnie. Czasem zmiany zachodzą znacznie szybciej i wciągu raptem godziny zmienia się nie do poznania, z cichego w ogłuszająco huczące, wiatr świszcze w głowie a słońce znika nagle za potężnymi chmurami i trzeba uciekać przed burzą. 

Niezależnie od pogody zawsze jest piękne. Ale wiadomo że najpiękniejsze są zachody słońca, piękne i aż do bólu kiczowate, milion razy fotografowane i uwieczniane na pocztówkach z pozdrowieniami z nad morza* :)

*choć teraz to bardziej mms-y ;)

nadmorze #3

Uwielbiamy. Portowo - rybackie miasteczka. Z niedużymi domkami przytulonymi do ziemi. Z łodziami, rybackimi kutrami, z nieustającym skrzekiem mew i rybitw nad głową. Z nieśpiesznie smażoną rybą, popijaną lokalnym piwem do smaku. Z ludźmi, którzy żyją tu spokojnie swoim własnym rytmem i parząc w morze przewidują pogodę.

Uwielbiamy. Jednak tylko poza sezonem. Nim cały urok takich miejsc nie pokryje pstrokata tandeta z Chin na prowizorycznych straganach. Nim pojawią się automaty do gier z nieznośną, świdrująca w głowie muzyką i wesołe miasteczka z dzikiego zachodu. Nim pojawią się butki z niezbyt dobrymi, dziwacznymi w smaku lodami, niedopieczonymi goframi i nieapetycznym pseudo-kebabem (tudzież kiełbaską). Nim zapach słonego, morskiego powietrza ulotni się w oparach tanich alkoholi wypijanych w nadmiernych ilościach przez jednorazowych turystów, błąkających się na kacu do rana. 

Ale taki urok lata nad morzem :)

nadmorze #2

Ostry chłodny wiatr z północy i zapach soli u powietrzu.
Smażona ryba z frytkami.
Spieczone ramiona i miękki piasek pod stopami.
Dni, które zdają się nie mieć końca i krótkie noce z kieliszkiem wina...

Czego chcieć więcej?
Przynajmniej na urlopie. Odpoczywamy więc aż do granic możliwości, ciesząc się czasem tylko dla siebie :)

nadmorze #1

Pogoda jak zwykle zmienna i nieprzewidywalna.*

Ale warto, choćby dla takich widoków. 

*pakując się zabrałam czapkę, rękawiczki i kostium kąpielowy - jedna z tych rzeczy już mi się przydała. 

Przemilczę która ;)

nadmorze

No to cieszyć się czy nie?

Cieszę się (chyba).

Tylko jak zawsze, dylemat - jakie ubrania spakować???*

*najlepiej byłoby całą szafę, albo chociaż z pół

Stary dom i morze

Jak to się stało, że już jest luty?? Nie mam pojęcia. Nie wiem kiedy uciekły mi wszystkie, trzydzieści jeden dni stycznia. Może to przez pogodę.

Teraz gdy za oknem, leży powoli topniejący śnieg, gdy za nami kilka naprawdę chłodnych i śnieżnych dni trudno mi sobie wyobrazić że początek roku był taki ciepły i przyjemny. Dobrze, że mieliśmy okazję trochę się powłóczyć i złapać oddech. 

Oto pierwsze z obiecanych ziarenek piasku :

Miejsce w którym, czas się jakby zatrzymał, trochę magiczne a trochę jak z filmu grozy. Pobudza moja i tak bujną wyobraźnię... Widzę piękne damy w kapeluszach i eleganckich panów z wąsem którzy, przyjeżdżają tu na wykwintne obiady, wino i tańce. Słyszę śmiech biegających po plaży dzieci. Widzą kuracjuszy którzy, zażywają kąpieli zimnych (0,25 marki) i ciepłych (1 marka), statki wycieczkowe opływające po Zatoce Gdańskiej. Wyobrażam sobie domy letniskowe i wille zamożnych kupców i urzędników... 

Do dziś z kąpieliska w Brzeźnie* przetrwał tylko stary Dom Zdrojowy, który jednak lata swej świetności ma już za sobą. Po II Wojnie Światowej, podzielony ścianami i przekształcony w mieszkania komunalne powoli zapada się w sobie** i traci swoje romantyczne piękno. Nie remontowany od lat 60. bardziej przypomina dziś opuszczony i milczący dom niż prestiżowy Kurhaus.

* to właśnie Brzeźno (dawniej Brösen) było pierwszym prawdziwym kąpieliskiem w tej części Zatoki Gdańskiej, Sopot, choć dziś to może dziwić jest młodszy ;)

** nie dosłownie, to raczej wrażenie które odniosłam przechodząc obok ;)

january

Dzień "po" to zwykle trauma. Nie rozpakowane bagaże wciąż stoją w przejściu, pustka w lodówce i jakiś chaos. Laptopy, komórki, aparat, kable - wszystko leży porozkładane. Ból głowy. Właściwie nie wiadomo do czego się zabrać nawet jeśli wcześniej przygotują sobie listę rzeczy do zrobienia. Wszystko się jakoś rozłazi.

Tymczasem zaczął się nowy rok i należałoby rozłożyć skrzydła i ruszyć przed siebie z nową siłą i zapałem. Wiadomo jednak jak to zwykle jest z noworocznymi postanowieniami ;)

on/off

Nawet w wolnych chwilach z trudem udaje mi się uciec od codziennych spraw. Są jak natrętne muchy latające tuż nad głową, nie dające się odgonić na dłużej niż kilka krótkich chwil. Radość z ładnych widoków, grzejącego słońca i fajnych miejsc jest więc na pół gwizdka. 

Przydał by mi się taki mały przycisk on/off jak w aparacie fotograficznym, którym mogła bym wyłączyć tą cześć mózgu która nieustannie pracuje, martwi się i kalkuluje.